جلد نهم مقدمه هدايت قرآن نزولش براى هدايت انسان است . هدايت براى گذرا از اين دنيا به ابديت و لقاء اللَّه . ولى اين هدايت شامل چه كسانى مىشود ؟ چه كسانى مىتوانند هدايتگر باشند چه كسانى مشمول هدايت ميشوند ؟ و كلام مبين در اين باب چه ميفرمايد ؟ . . . آنچه مسلم است خواهران و برادران ايمانى اسلامى خود در مسير هدايت قرار گرفته و با كلام خدا ، ادعيه ائمه هدى ، احاديث و روايات وارده ، كتب علماى اعلام و فقهاى بزرگوار مفسرين عاليقدر و بالاخره آثار عرفاى اسلامى همه و همه انسان در جهت حركت بسوى خداى تبارك و تعالى قرار ميدهند . حضرت امام خمينى دامت بركاته در باب هدايت ميفرمايند : هدايت بطورى كه ذكر شد و معلوم گرديد از براى هدايت بحسب انواع سير سايرين و مراتب سلوك سالكين الى اللَّه مقامات و مراتبى است و ما بطريق اجمال اشاره ببعض مقامات آن مى كنيم تا در ضمن صراط مستقيم و صراط مفرطين كه مغضوب عليهم و ضالين مىباشند بحسب هر يك از مراتب معلوم گردد . اول نور هدايت فطرى است اشاره به آن در تنبيه سابق شد و در اينمرتبه از هدايت صراط مستقيم عبارت است از سلوك الى اللَّه بى احتجاب بحجاب ملكى يا ملكوتى و يا سلوك الى اللَّه بىاحتجاب بحجب معاصى قالبيه يا معاصى قلبيه يا سلوك الى اللَّه است بىاحتجاب بحجب غلو و يا تقصير يا سلوك الى اللَّه است بىاحتجاب عجب نورانيه يا ظلمانيه و يا سلوك الى اللَّه است بىاحتجاب بحجب وحدت يا كثرت و شايد « يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ »